१ असार २०८३, सोमबार
पहिलेदेखि नै आधारभूत कुराहरुबाट बञ्चित अधिकांश गरिव तथा अभावमा बाँचिरहेका नेपालीहरुलाई यो महामारीले थप सास्ती र कठिनाई बढाउने छ । सरकारले यी वर्गका लागि जतिसक्दो
एक पटक विश्व पुनः विश्वव्यापी महामारीको चपेटामा परेको छ । करिब डेढ महिनाको अवधिमा कोरोना अथवा कोभिड–१९ नामक भाइरसको संक्रमणले सम्पूर्ण मानव जातिलाई त्राहीत्राही बनाएको छ । नेपाल पनि यसबाट
–फ्रान्समा अनुमति विना बाहिर निस्केमा नेपाल र भारतमा जस्तो नागरिकले सुरक्षा अधिकारीको कुटपीट र दुव्यवहार भोग्नु पर्देन । तर उनीहरुले हाँसीहाँसी सजाय भने गराउछन् । पहिलो पटक लकडाउन उलंघन गर्नेलाई
विश्वभरी कोरोना भाइरस संक्रमणको सन्त्रास छाएको वेला नेपाल पनि यसको अछुतो रहेन । हालसम्म नेपालमा १६ जना कोरोना पोजेटिभ देखिएर १५ जना अस्पतालको आइसोलेसनमा राखिएका छन् भने कतिपय मानिसहरू Asymptomatic
कोभिड–१९ अर्थात् कोेरोना भाइरसले सम्पूर्ण विश्वभरिका मानिसको जीवनमा उथलपुथल ल्याइदिएको छ । यस्तो विषम परिस्थितिले विश्वभर छरिएर रहेका मानिसहरुलाई केही सन्देश दिइरहेको छ । जतिबेला आणविक शक्तिसम्पन्न देशहरु आआ्फनो आणविक
लामो सयमसम्म घरमै बसिरहेको मेरो जीवनको पनि पहिलो अनुभव हो । दुई साता बढी समय घरमै बसिरहँदा मलाई कुनै अत्यास भने लागेको छैन । बरु मैले यसलाई उपलब्धीमुलक र “फनी”
एक्कासौ शताब्दिमा सुचना प्रबिधिले ठुलै फड्को मारेको छ । कालो डसको कमाण्ड लाइनदेखि लिनक्सका अफ्ठेरो कोड अनि ६४ एमबिको र्याम अनि बिल गेट्सले नै १९८० ताका ६४० केबि र्याम नै पर्याप्त हुन्छ
धनी, गरिव, बाला, बुढा, महिला,पुरुष, स्वदेश र विदेश केही नचिन्ने गरि आइलागेको कोरोना भाइरसरूपी विपदले विश्व समुदायलाई त्राहीत्राही बनाइरहँदा हरेक क्षेत्र वर्ग समुदायका मानिसले आफ्नो गक्ष अनुसार सावधानी अपनाइ र
कोरोना भाइरस संक्रमणबाट सिर्जित विश्वव्यापी महामारी र संकट चाँडै समाप्त हुने अझैं कुनै संकेत देखिएको छैन । दिनप्रतिदिन यो भाइरसबाट संक्रमित र मर्नेको संख्या बढिरहेको छ । विश्व आर्थिक मन्दीको
आज ससार कोरोना संक्रमणका कारण आक्रान्ते छ । यसबाट नेपाल पनि अछुतोे छैन । कलकारखाना उद्योगधन्दा, व्यापार व्यवसाय सबै ठप्प छन् । मुलुकभरी लकडाउनको प्रभाव परेको छ । सर्वशक्तिमान तथा
