२८ भदौ २०८३, आइतबार
पछिल्ला एक सातादेखि कैलाली भन्सारनाका हुँदै भारतका विभिन्न स्थानबाट दैनिक हजार बढी व्यक्ति नेपाल आइरहेका छन् । यो एक सातायता कैलाली भन्सार नाका हुँदै दश
– वडा समितिहरूले योजनाको प्राथमिकिकरण गर्दा उत्पादनमुखि, रोजगारी सिर्जना गर्ने र छिटो उत्पादकत्व बढाउने वा प्रतिफल दिने योजनाहरू छनौट गर्दा राम्रो हुन्छ । – अघिल्लो वर्ष बस्ती तथा टोलस्तरबाट आएका
कान्तिपुर टेलिभिजनमा सुमन दाईले गजेन्द्र राना सरसंग कुरा शुरु गर्नु अगाडि उहाँको सम्मानमा दुई हरफ कविता भनेका थिए । “म मैनबत्ति रुँदै जल्छु त्यो उज्यालोमा बाँच तिमी रात मेटेर रित्तिन्छु
–नेपालमा गुप्तचर, अनुसन्धान, खुफिया संस्था छन् । पुलिस प्रहरी छ, सशस्त्र प्रहरी छ, सेना छ । यी सबै संस्थाका आ–आफ्ना गुप्तचर छन् । परराष्ट्र मन्त्रालय छ । गृह मन्त्रालय छ
काठमाडौंबाट हुलका हुल मानिस एकै पटक आफ्नो घर आउँदा स्थानीय सरकारहरूले व्यवस्थापन कसरी गर्ने भन्ने तयारी गरेनन् । यस्तो कामले “प्रकोप कहिल्यै पनि बाजा बजाएर आउँदैन” भन्ने पुरानो उखान एकपटक
डेढ महिनाअघिदेखि जारी लकडाउनका कारण हातमुख जोर्न समस्या भइरहेका मजदूर तथा विपन्न वर्ग, समुदायका लागि स्थानीय सरकारहरुले राहत वितरण जारी राखेका छन् । अफ्ठेरोमा परेका व्यक्ति तथा परिवारलाई प्रदान गरिएको
श्रीलंकामा १५ हजार भिक्षुहरु र छ हजार बढी बुद्धका मुर्तिहरु रहेको अनुमान छ । त्यसमध्ये दमबुला भन्ने ठाउँमा त १५३ वटा मुर्ति रहेको बताइएको थियो । मेरो बुझाईमा बुद्ध एउटा
यो देशले मलाइ एउटा अवसर दिएको छ । मलाई म हुनुको लागि स्पेस दिएको छ । भुपरिवेष्ठित देशमा हुर्किएको वा अझ महिला भएकोले मलाई आफ्नो परिवेशभन्दा टाढाको अनुभव संगाल्नु थियो
-अहिले हरेक स्थानीय तहले विपन्न परिवारहरूलाई राहत वितरण गर्ने क्रममा धेरै गुनासा आउने गरेका छन् । यसको मुख्य कारण भनेको हामीसंग विपन्न परिवारको एकिन तथ्यांक उपलब्ध नहुनु नै हो ।
–यतिबेला देशमा लोकतान्त्रिक कम्युनिष्ट सरकार छ । जसका लागि गरिव र मजदुरले सबैभन्दा बढी बलिदान र योगदान दिएका छन् । यो वर्गको त्याग, तपस्या, बलिदानी र संघर्षबाट देशको नेतृत्व प्राप्त
