१२ असार २०८३, शुक्रबार
कञ्चनपुरका नदीहरूमा अनियन्त्रित उत्खनन र उत्खननमा लगाइएको पूर्ण प्रतिबन्धबीचको द्वन्द्वले एकातिर वातावरणीय जोखिम बढाएको छ भने अर्कोतिर स्थानीय अर्थतन्त्र र बिपद ब्यवस्थापनमा चुनौती थपेको छ
पानीका लागि कल चलाउँदै धनगढी उपमहानगरपालिका–१३, कैलाली गाउँकी कैलाशोदेबी राना / तस्बिर : सौरभ राना जल संकटमा तराई – भावर धनगढी/ धनगढी उपमहानगरपालिका–१३, कैलाली गाउँकी ६३ बर्षिया कैलाशोदेबी राना थारुको
कञ्चनपुर/ कञ्चनपुरका किसानहरूका लागि साँझ केवल दिनको अन्त्य होइन, वन्यजन्तुसँगको अनिश्चित संघर्षको सुरुवात बनेको छ। शुक्लाफाँटा राष्ट्रिय निकुञ्ज वरपर मात्र होइन, पुनर्वास र लालझाडी जस्ता टाढाका क्षेत्रहरूमा पनि वन्यजन्तुको आक्रमण
धनगढी/ कैलाली र कञ्चनपुरका बासिन्दाहरूले चैतदेखि असारसम्म पानीको अभाव झेल्न थालेका छन् । धनगढी उपमहानगरपालिका–१३ कैलाली गाउँकी ६५ वर्षीया कैलाशोदेवी राना थारुको अनुभवमा पहिले ३५ फिटमै पानी आउने ठाउँमा अहिले
धनगढी/ कैलालीको चुरे पहाडमा उत्पत्ति भएर ७२ किलोमिटर लामो यात्रा तय गर्दै खुटिया नदी दक्षिण तराईतर्फ बग्दै मोहना नदीमा मिसिन्छ । हेर्दा अत्यन्तै शान्त लाग्ने यो नदी वर्षायाममा भने तटीय
धनगढी/ कञ्चनपुरको पुनर्वास नगरपालिका–११ स्थित अमर गोकुल सामुदायिक वनको बाक्लो हरियाली आज धेरैका लागि लोभलाग्दो छ । तर, २२५.९ हेक्टरमा फैलिएको यो वन यत्तिकै ठडिएको होइन । यसको जगमा अमरबस्तीका
बझाङ / हरेक बर्ष भदौ महिनाको अन्तिम साता – पूर्णिमा आसपास – पशुचौपायाका गोठहरू उच्च भेगतिर सार्ने चलन छ र ती पशुचौपायालाई हिउँदमा फेरी बेँसीतिरै झारिन्छ । त्यसरी बेँसी झार्दा
अत्तरिया/ विश्व मौसम दिवसका अवसरमा सोमबार कैलालीको अत्तरियामा विभिन्न कार्यक्रम आयोजना गरिएको छ। जल तथा मौसम विज्ञान कार्यालय अत्तरियाले प्रभातफेरी तथा अन्तरक्रिया कार्यक्रम आयोजना गरेको हो । कार्यक्रममा बोल्दै सुदूरपश्चिम
अछाम/ अछामको ढकारी गाउँपालिका –२ की रत्ना रिमाल कालिका सामुदायिक वनको उपभोक्ता समूहकी पहिलो अध्यक्ष हुन् । उनका लागि महिला नेतृत्व स्थापित गर्नु प्रमुख चुनौती बनेको छ । सामुदायिक वन
नेपालको पश्चिमोत्तर भूभाग, विशेषतः सुदूरपश्चिम प्रदेश का पहाडी बस्तीहरूमा आज पनि केही यस्ता घरहरू देख्न पाइन्छन्, जसलाई हेर्दा पहिलो नजरमै अचम्म लाग्छ । बहुपरत ढुंगाको छानो, बाक्ला माटो-ढुंगाका पर्खाल, साना
