१२ कार्तिक २०८३, बुधबार
बिमल भट्ट तिम्रो निम्ति मेरो आत्मा, भासिएको कँहा छ र ? तिमीलाई छोडी अन्तै माया, गासिएको कँहा छ र ? किन किन आज भोलि, भेट्न
पार्वती शाह जति दिन्छौं आशु देऊ, हाँसेर बाँचौंला । तिमीसँग मनको नाता गाँसेर नै बाचौंला ।। पर्खि बस्छु तिम्रो बाटो, तिमी अन्तै गए पनि, तिम्रो लागि यो जीवन, साँचेर नै
