पूर्वमन्त्री लामाको मानसपटलमा जोशी टाकिज : किताब किन्न जाँदा फिल्म हेरेको त्यो नदिया के पार क्षण

धनगढी / आजका आधुनिक मल्टिप्लेक्स र हातहातमै हुने मोबाइल स्क्रिनको जमानामा विगतका ती काठका बेन्च र रिलबाट चल्ने सिनेमा हलहरूको सम्झना सायदै कसैको मनबाट मेटिएको होला। यस्तै एउटा भावुक र नोस्टाल्जिक सम्झना सुदूरपश्चिम प्रदेश सरकारका पूर्वमन्त्री तारा लामा तामाङले ताजा गराएका छन् ।

हालै कलाकारराजकुमार जोशीले आफ्नो फेसबुकमा अनुपचन्द ठकुरीको एउटा मार्मिक पोस्ट शेयर गरेपछि, धनगढीको ऐतिहासिक जोशी टाकिजसँग जोडिएको आफ्नो बाल्यकालको एउटा रमाइलो कथा लामाले सार्वजनिक गर्नुभएको हो।

साइकल यात्रा र तीनवटा खोलाको चुनौती
निर्वतमान प्रतिनिधि सभा सदस्यसमेत रहेका लामाले लेखेका छन् विसं २०४२/ ४३ तिरको कुरा हो, कञ्चनपुरको पुनर्वास तत्कालीन कालिका गाउँ पञ्चायत -४, रामबस्तीबाट कक्षा ४ को किताब किन्नका लागि आफ्ना भिनाजूसँग धनगढी गए । त्यसबेला १५/१६ किलोमिटरको दुरी, एउटै साइकल र बाटोमा सिम्री र दोदा जस्ता तीनवटा खोलाका तरे ।

मन्त्री लामा सम्झिन्छन् ती तीन खोला पार गर्दै साइकल डोर्‍याउँदै धनगढी पुग्न दुई घण्टाभन्दा बढी समय लाग्यो। पढ्ने किताब किन्न हिँडेको त्यो कष्टकर तर मिठो यात्रा जीवनको पहिलो सिनेमा यात्रामा परिणत होला भन्ने सोचेकै थिइनँ।

नदिया के पार र नयाँ संसारको आभास किताब किनिसकेपछि भिनाजूले उनलाई धनगढीको चर्चित जोशी टाकिज लैजानुभयो। अँध्यारो हलभित्र ठुलो पर्दामा जब नदिया के पार चलचित्र सुरु भयो, चन्दन र गुञ्जाको प्रेम कथामा म बालक यसरी हराए कि बाटोको सबै थकान क्षणभरमै हरायो।

ूत्यो केवल एउटा फिल्म मात्र थिएन, यो संघर्ष र खुसीले भरिएको मेरो नयाँ जीवनको पहिलो अध्याय थियो, भावुक हुँदै लेखेका छन् ।

एउटा पुस्ताको सपनाको केन्द्रस् जोशी टाकिज
जोशी टाकिजजस्ता ऐतिहासिक हलहरूले तत्कालीन समयमा एक पुस्तालाई सपना देख्न सिकाएको पूर्वमन्त्री ठम्याइ छ। अचेलका सुविधासम्पन्न मल्टिप्लेक्समा जतिसुकै सुविधाहरू भए पनि, त्यो बेलाको सादापन र जोशी टाकिजको हलमा पाइने वास्तविक आनन्द आज कतै नपाइने उनको अनुभव छ।

आफ्नो पुरानो यादलाई झक्झकाइदिएकोमा राजकुमार जोशी र तस्बिर शेयर गर्ने अनुपचन्द ठकुरीप्रति आभार प्रकट गर्दै पूर्वमन्त्री लामाले लेखेका छन्— यस्ता पोस्टले हामीलाई हाम्रो गाउँघर, हाम्रो सादगी र ती खुसीहरू सम्झाउँछन्, जुन आजका कुनै ठुला महलले दिन सक्दैनन् ।

यो संस्मरणले सुदूरपश्चिमको पुरानो पुस्तालाई एकपटक फेरि जोशी टाकिजको त्यो काठको गेट र टिकट काउन्टरसम्म पुर्‍याएको छ उनले भनेका छन् ।