रावलको राजनीति र सुदूरपश्चिमको अपेक्षा

सुदूरपश्चिम नेपालको भूगोलका हिसावले मात्र होइन, सामाजिक, आर्थिक, राजनीति र विकासका हिसाबले पनि सुदूर नै रहँदै आएको क्षेत्र हो। देशको नेतृत्वमा सुदूरपश्चिमका आवाजहरू थोरै मात्र सुन्ने गरिन्छ। शेरबहादुर देउवा पछिपछि सुदूरपश्चिमले राष्ट्रिय स्तरमा प्रभाव पार्ने अर्को व्यक्तित्व खोजिरहेको छ। त्यही अपेक्षाको केन्द्रमा कुनै समय एमाले नेता भीम रावल थिए। तर पछिल्ला वर्षमा उनी एमालेभित्रको द्वन्द्व र असहमतिका कारण राजनीतिक रूपमा ओझेलमा परे।

एमालेबाट निष्कासित भएपछि उनले “मातृभूमि जागरण अभियान” नामक नयाँ अभियान चलाए, जसले केही वैकल्पिक राजनीतिक ऊर्जा दिएको भए पनि व्यापक जनसमर्थन जुटाउन सकेन। अब उनी पुनः मुख्यधारमा फर्किँदै छन् — पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ नेतृत्वको नेपाली कम्युनिष्ट पार्टी ९नेकपा० मा समाहित हुँदैछन्। यो कदमले पुनः सुदूरपश्चिम र उनको राजनीति बारे चर्चा ल्याएको छ।

रावलको यो पुनरागमनले दुई सन्देश दिन्छ। पहिलो, सुदूरपश्चिमका नेताले राष्ट्रिय राजनीति छोड्न नहुनेस दोस्रो, नेतृत्वमा अवसर भए पनि निरन्तरता र स्थायित्व जरुरी हुने। अब उनले पार्टीभित्र आफ्नो सिद्धान्त र स्वाभिमान जोगाउदै सुदूरपश्चिमका जनताको मुद्दा उठाउन सके भने मात्र उनको पुनरागमन अर्थपूर्ण हुनेछ। अन्यथा यो केवल अर्को राजनीतिक सम्झौता मात्र बन्न सक्छ।

सुदूरपश्चिमलाई राष्ट्रिय प्राथमिकतामा ल्याउन, रोजगारी, पूर्वाधार र शिक्षा जस्ता क्षेत्रमा राज्यको ध्यान केन्द्रित गर्न रावलजस्ता नेताको भूमिका निर्णायक हुन सक्छ। राजनीतिमा पुनः फर्किँदै गर्दा उनले व्यक्तिगत स्वार्थभन्दा सुदूरपश्चिम र राष्ट्रिय हितलाई प्राथमिकता दिनुपर्छ। देशले अझै पनि समर्पित र सिद्धान्तमा अडिग नेताको खोज गरिरहेको छ — रावल त्यस भूमिकामा सफल हुन सकुन ।

रावल लामो समय राष्टिय राजनीतिको चुलीमा भए पनि सुदूरको विकासका लागि खासै योगदान गरेनन् भन्ने चर्चा र आरोप पनि लाग्ने गरेको छ त्यो चिर्न र्मौका पनि अब रावललाई जुट्न सक्छ । संविधान निर्माण, सुदूरपश्चिम प्रदेशलाई अखण्ड बनाउन खेलेको जस्तै उनको योगदान अब विकासमा देखिएयोस ।